Ekstranet obejmuje trochę więcej działań niż intranet, gdyż do obiegu informacji włączeni zostają również wybrani użytkownicy zewnętrzni. System ekstranetowy umożliwia więc udostępnienie witryny nie tylko pracownikom, ale również np. najważniejszym klientom i partnerom biznesowym, którzy (w zależności od potrzeb) mogą przeglądać wyznaczone w niej informacje.

Najważniejszym założeniem systemu ekstranetowego jest utworzenie zamkniętego obszaru wymiany informacji między firmą, a określonym podmiotem lub grupą podmiotów współpracujących z przedsiębiorstwem. Ekstranet umożliwia:
- obsługę systemu szkoleń,
- obniżenie kosztów obsługi partnera, klienta, przedstawiciela mediów, (dostęp do aktualnych cenników, ofert promocyjnych, instrukcji, raportów, informacji specjalnie przygotowanych dla mediów, itp.),
- utrzymanie trwałych relacji firmy z jednostkami współpracującymi, zwiększenie ich lojalności,
- dostęp do części zasobów przedsiębiorstwa przeznaczonych wyłącznie dla wybranych grup,
- realizację procesu zamawiania produktów.

Intranet umożliwia stworzenie zintegrowanego systemu komunikacji wewnątrz firmy, najczęściej w oparciu o zastaw narzędzi internetowych umożliwiających dostęp do nich z poziomu przeglądarki. Powstały w wyniku tego serwis dostępny jest jedynie dla pracowników danej firmy. Dzięki otwartej architekturze możliwa jest integracja z istniejącymi systemami. Intranet Edito to jedna z odpowiedzi na potrzebę ułatwienia współpracy między pracownikami. Witryny intranetowe to miejsca, w których pracownicy – lub zespoły projektowe – mogą udostępniać dokumenty i wspólnie nad nimi pracować. Ma to duże znaczenie dla efektywności przepływu informacji oraz wiedzy w organizacji, tworząc doskonałą komunikację wewnętrzną.

System daje możliwość dostępu do bieżących informacji, na przykład o przebiegu projektu, harmonogramów, urlopów i innych materiałów dotyczących danej grupy użytkowników. Intranet Edito to optymalne rozwiązanie dla małych, średnich i dużych firm oraz jednostek administracji publicznej. Profesjonalny i łatwy w obsłudze system spełnia funkcję informacyjno-komunikacyjną wewnątrz organizacji.

Z e-learningu można korzystać także za pomocą smartfonów. Smartfon to przenośne urządzenie telefoniczne integrujące w sobie funkcje telefonu komórkowego i komputera kieszonkowego. Pierwsze smartfony powstały pod koniec lat 90tych, a obecnie łączą funkcje telefonu komórkowego, poczty elektronicznej, przeglądarki sieciowej, pagera, GPS, jak również cyfrowego aparatu fotograficznego i prostej kamery wideo. W nowszych modelach dostępne są też funkcje typowe dla PDA, jak zarządzanie informacją osobistą (ang. Personal Information Management). Niektóre modele potrafią odczytywać dokumenty biurowe w formatach Microsoft Office i PDF.

Pierwszy historycznie smartfon powstał już w 1992 roku. Było to prototypowe urządzenie o nazwie Simon, które IBM pokazał na targach COMDEX i wprowadził na rynek w 1993 r. Oprócz funkcji telefonu komórkowego oferowało ono kalendarz, książkę adresową, kalkulator, notatnik, pocztę elektroniczną i gry. Użytkownik korzystał ze specjalnego pióra świetlnego. Obecnie smartfony stanowią znaczącą część rynku telefonii komórkowej. W roku 2010 sprzedano na świecie ponad 500 mln. egz., a w roku następnym przewidywana sprzedaż wzrośnie o 175%.

Edutainment w węższym znaczeniu to wszelkie działania łączące edukację z rozrywką, które wykorzystują środki masowego przekazu jako podstawowy kanał komunikacji z odbiorcą. Nadawca przekazuje tu określone treści edukacyjne całkowicie ukrywając je w programie rozrywkowym albo też wkomponowuje specjalnie przygotowane „lekcje” w format popularnych programów rozrywkowych, np. teleturniejów i quizów telewizyjnych, seriali, gier komputerowych lub video, filmów, muzyki, stron internetowych i portali, prezentacji multimedialnych, itp.

W szerszym znaczeniu możemy mówić o wszelkich formach działań podejmowanych przez jednostki lub organizacje, które zaprojektowane są w celach edukacyjnych i wykorzystują określoną formę rozrywki, aby przekazać konkretne treści edukacyjne zdefiniowanej grupie odbiorców. W tym znaczeniu Edutainment to także przedstawienie teatralne zwracające uwagę na problem AIDS, warsztaty uczące młodzież sztuki filmowej, Festiwal Nauki, czy znane produkcje kinowe jak „Mikrokosmos (film)” czy „Makrokosmos – Podniebny taniec”.

Edutainment, inaczej mówiąc Edurozrywka, to neologizm w języku angielskim, powstały z połączenia słów „education” i „entertainment” (stąd niekiedy używa się również określenia „entertainment-education”). W języku polskim używa się też w tym znaczeniu określenia edukacja rozrywkowa. Podejmowane są też próby innego tłumaczenia, np. neologizm “edukywka” stworzony przez analogię do angielskiego: education – edukacja, entertainment – rozrywka

Istotę Edutainment dobrze oddaje powiedzenie „uczyć bawiąc”. Wskazuje ono zarazem odpowiednią hierarchię ważności. Pod pojęciem Edutainment będziemy rozumieć takie działania, których celem jest przede wszystkim edukacja, zaś forma rozrywki jest wyłącznie sposobem uatrakcyjnienia lub ukrycia przekazu o charakterze edukacyjnym. Inaczej mówiąc, programy wykorzystujące Edutainment edukują z użyciem metod rozrywkowych (są narzędziem „rozrywkowej” edukacji). Celem ich jest zaktywizowanie osoby do nauki i zbudowanie interakcji pomiędzy edukatorem (lub narzędziem edukacji) a osobą uczącą się.

Do zalet e-learningu zalicza się zmienny czas pracy i wygodę uczniów, ułatwienie komunikacji między uczniami, lepsze dostosowanie do ich potrzeb, większe urozmaicenie nauki dzięki zastosowaniu multimediów i niewerbalnej prezentacji materiału. E-learning pozwala uczyć się we własnym tempie oraz zminimalizować strach i nieśmiałość, które mogłyby pojawić się w tradycyjnej klasie. Co więcej, e-learning jest rodzajem kursu indywidualnego, w związku z czym lektor nadzoruje naukę każdego ucznia z osobna, co w realiach szkoły tradycyjnej jest znacznie utrudnione, o ile nie niemożliwe. Użycie technik wideo umożliwia uczenie się za pomocą materiału audiowizualnego, który można zatrzymać i przewinąć w celu ponownego obejrzenia. W porównaniu z tradycyjnymi zajęciami w klasie, e-learning przynosi duże zyski organizacjom z rozproszonymi i ciągle zmieniającymi się uczniami. Niektórzy krytykują zastosowanie e-learningu w edukacji, ponieważ brak w nim osobistego kontaktu z nauczycielem i w związku z tym, jak twierdzą niektórzy, nie jest on już „edukacyjny” w ujęciu czysto filozoficznym. Zwolennicy e-learningu twierdzą, że ta krytyka jest w dużej mierze bezpodstawna, ponieważ relacje międzyludzkie można rozwijać przy zastosowaniu programów audio lub wideo służących do prowadzenia konferencji internetowych, forów dyskusyjnych, czatów, blogów, poczty elektronicznej itp.

Dwa najbardziej powszechne podejścia to projektowanie instrukcji i pedagogika społeczno-konstruktywistyczna. Tę ostatnią w szczególności można zastosować wykorzystując fora dyskusyjne, blogi, artykuły wikipedii itp. Model Konwersacyjny Laurillarda jest również odpowiedni dla e-learningu, natomiast Model Pięciostopniowy autorstwa Gilly Salmon jest podejściem pedagogicznym do stosowania forów dyskusyjnych. Istnieją cztery fundamentalne podejścia pedagogiczne, które wpłynęły na strategię wobec pedagogiki wspieranej komputerowo:
* kognitywizm skupia się zarówno na procesie kognitywnym w uczeniu się jak i na działaniu mózgu,
* emocjonalizm skupia się na emocjonalnych aspektach uczenia się, takich jak motywacja, zaangażowanie, zabawa, itd.,
* behawioryzm skupia się na umiejętnościach i behawioralnych rezultatach procesu uczenia się np. odgrywanie ról,
* kontekstualizm skupia się na środowiskowych i społecznych aspektach, które magą stymulować proces uczenia się, takich jak kontakty międzyludzkie, wspólne szukanie rozwiązań oraz znaczenie wsparcia kolegów i pracy pod presją.

Spośród organizacji które wykorzystywały e-learning w latach 80tych wymienić można: Zachodni Instytut Psychologii Behawioralnej, Instytut Technologii w Nowym Jorku, Elektroniczny System Wymiany Informacji, Instytut Technologii w New Jersey oraz Zintegrowana Edukacja. W późniejszych latach również organizacja Niezależne Media Studenckie opracowała roboczy program nauczania dla studentów realizowany za pomocą interaktywnego podręcznika online. Według raportu opracowanego przez Konsorcjum Sloana, wiarygodne źródło informacji na temat szkolnictwa wyższego, do 2003 roku liczba studentów korzystających z platform e-learningowych w Stanach Zjednoczonych wyniosła ponad 1,9 mln. Zaskakujący wzrost liczby użytkowników wynoszący obecnie około 25 procent w skali roku poważnie zmienił wcześniejsze statystyki.

Konsorcjum Sloan podaje, iż obecnie, praktycznie wszystkie państwowe instytucje szkolnictwa wyższego jak i przeważająca większość odpłatnych szkół wyższych oferuje zajęcia online. Dla porównania tego typu zajęcia są prowadzone zaledwie w połowie nieodpłatnych uczelni prywatnych. Raport Sloana opracowany na podstawie sondażu przeprowadzonego na najlepszych wyższych uczelniach dowodzi, że studenci są przynajmniej tak zadowoleni z zajęć online jak z kursów tradycyjnych. W miarę obniżania się kosztu wprowadzenia takiego systemu uczelnie prywatne mogą bardziej zaangażować się w prezentacje online Do pracy online ze studentami należy zatrudnić odpowiednio wyszkoloną kadrę.

Przeprowadzono wiele badań, w celu określenia skuteczności nauczania przez Internet, jednak wyniki tych badań nie są jednoznaczne. Elementy skutecznego kursu online to:
- tworzenie kursu na postawie jasno sprecyzowanych celów i zaznajomienie z nimi studentów,
- zwrócenie szczególnej uwagi na opracowanie graficzne kursu. Układ graficzny kursu powinien ułatwiać nawigację i naukę. Należy także zwrócić uwagę na realne możliwości studentów jak znajomość obsługi komputera, a w przypadku zamieszczania plików audio, video lub linków do stron internetowych również na ograniczenia sprzętowe,
- zapewnienie ducha współpracy poprzez obowiązkowy podział zadań między studentów i nauczycieli, umożliwienie konstruktywnej krytyki, odpowiednią motywację i dostarczenie narzędzi, które pozwolą na dokonanie oceny w odpowiednim czasie,
- elastyczne środowisko nauki – dostosowane do indywidualnych potrzeb studentów, ich zainteresowań oraz priorytetów, które nie mogą jednak stać się celem samym w sobie,
- dostępność serwisu technicznego, aby szkolić i zapewniać stałe wsparcie techniczne zarówno dla uczniów jak i nauczycieli,
- zamieszczenie linków i listy zasobów, umożliwiających poszerzanie podstawowego zakresu wiadomości,
- ciągłe aktualizowanie informacji na witrynach poświęconych e-szkoleniom.

Każda sytuacja w życiu czy wydarzenie wywołuje jakiś stres – o mniejszym lub większym natężeniu. Nie można go całkowicie wyeliminować z życia. Jedynymi całkowicie uwolnionym od stresu są ci, którzy są martwi! Szkolenie przeznaczone jest dla wszystkich chętnych, którzy chcą odpowiedzieć sobie na pytanie “Jak efektywnie radzić sobie ze stresem?” oraz zmienić swój dotychczasowy sposób reakcji. Dzięki e-szkoleniu:
- znajdziesz swój sposób na własny stres!
- będziesz wiedział czym jest stres, jaki ma wpływ, jakie są przyczyny powstawania
- poznasz różne metody walki ze stresem
- rozpoznasz u siebie objawy stresu, określisz indywidualną ścieżkę pracy
- zdobędziesz umiejętności zachowania się w obliczu stresowej sytuacji
- skutecznie zastosujesz techniki
- rozwiniesz odporność na stres
- zmienisz przyzwyczajenia i wyrobisz nowe nawyki “postawy i reakcji spokojnej”.
Na samym początku szkolenia przywitasz się ze stresem, czyli dowiesz się czym jest, o jego rodzajach i stopniach. Poznając swojego wroga uczymy się go, poznając jednocześnie siebie i swoje reakcje na stres. Wyposażeni w taką wiedzę możemy później skutecznie dopasować do siebie techniki. Uświadomisz sobie jakie są jego przyczyny i jak Twoje ciało i umysł reagują na stres, jakie są jego skutki. A także poznasz najważniejszą zasadę w pracy nad stresem: POSTAWA I REAKCJA. To jak ważna jest POSTAWA przekonasz się wykonując zadania. Chodzi tu i o postawę fizyczną naszego ciała jak i psychiczną czyli Twoje nastawienie. To może odmienić Twoje życie!